W ostatnim czasie coraz częściej spotykam się z QSL-kami wysyłanymi bezpośrednio na e-mail. Jestem oczywiście fanem kart QSL, zastanawiam się jednak, czy wysyłanie QSL bezpośrednio na prywatny adres e-mail jest rzeczywiście najlepszym rozwiązaniem. Nie chcę tutaj przekonywać nikogo, że istnieje tylko jedna słuszna forma QSL, ale raczej rozpocząć dyskusję na ten temat.
Z jednej strony e-mailowa QSL ma swoje zalety. Potwierdzenie łączności zawsze cieszy, a czasami jest to wręcz jedyna możliwość otrzymania jakiegokolwiek potwierdzenia od drugiej stacji. Niektórzy operatorzy wysyłają również bardzo ciekawe QSL-e ze zdjęciami swojej stacji, anten, ciekawych miejsc czy wydarzeń. Takie potwierdzenie może być po prostu fajną pamiątką i właśnie w tym sensie ma swoją wartość.
Z drugiej strony pojawia się kilka problemów. Zwykły e-mail z informacją, że odbyło się QSO, nie daje takich możliwości weryfikacji jak systemy stworzone specjalnie do potwierdzania łączności, takie jak LoTW czy QRZ. W systemach tego typu dane obu stacji mogą zostać ze sobą porównane, natomiast e-mail jest po prostu wiadomością wysłaną przez jednego operatora do drugiego. Jeśli zależy nam na potwierdzeniach do różnych dyplomów, taka forma może więc mieć niewielką wartość.
Kolejną sprawą jest liczba takich wiadomości. Jeśli ktoś prowadzi aktywną stację, bierze udział w zawodach albo pracuje z okazji specjalnego wydarzenia, liczba otrzymywanych QSL może bardzo szybko rosnąć. Kilka wiadomości nie stanowi oczywiście żadnego problemu, ale jeśli zaczynamy otrzymywać ich dziesiątki czy setki, e-mail może zamienić się w zwykły spam. Szczególnie że często nie prosiliśmy o takie wiadomości i nie zawsze mamy możliwość łatwego zrezygnowania z ich otrzymywania.
Nie bez znaczenia jest również brak jednego standardu. Jedna osoba wyśle zdjęcie, druga PDF, trzecia zwykły tekst, a jeszcze inna skorzysta z automatycznego serwisu. Program logujący nie ma możliwości łatwego i jednoznacznego przetworzenia takich wiadomości. Tymczasem LoTW, eQSL czy Club Log zostały stworzone właśnie po to, aby informacje o QSO można było w sposób uporządkowany przechowywać i porównywać.
Papierowa QSL również nie jest przecież najbardziej praktycznym sposobem potwierdzania łączności. Kosztuje, wymaga koperty i znaczka, zajmuje miejsce, a mimo to wielu krótkofalowców, w tym również ja, ją uwielbia. Dlaczego? Bo QSL to nie tylko potwierdzenie w logu. To również pamiątka, kawałek historii i czasami coś, co po prostu miło mieć w kolekcji. Być może właśnie dlatego również e-mailowa QSL ze zdjęciem może mieć dla wielu osób wartość, nawet jeśli nie jest uznawana przez żaden system dyplomowy.
Nie jestem przeciwnikiem e-QSL — wręcz przeciwnie. Uważam, że potwierdzanie łączności jest jedną z fajnych części naszego hobby. Zastanawiam się tylko, czy automatyczne wysyłanie QSL bezpośrednio na prywatne adresy e-mail jest najlepszą drogą. Dla jednych może to być świetne rozwiązanie, dla innych zwyczajnie niepotrzebny spam. Osobiście lubię papierowe karty QSL i chętnie je wysyłam, jeśli ktoś o taką poprosi, albo gdy sam otrzymam od kogoś kartę QSL.
73 de W9GIL